Η μέτρηση του σακχάρου συνιστάται να πραγματοποιείται μετά από οκτάωρη αποχή από το φαγητό.
Εάν η μέτρηση γίνει 2 ώρες μετά το φαγητό το σάκχαρό που δεν ξεπερνά τα 140mg/dL θεωρείται φυσιολογικό.
Για την ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα το σημαντικότερο όργανο του ανθρώπινου σωματος είναι το πάγκρεας το οποίο παράγοντας ινσουλίνη γίνεται ο ρυθμιστής της.
Όταν τα επίπεδα της παραγωγής ινσουλίνης είναι μειωμένα ή δε γίνεται η σωστή αξιοποίηση της από τον οργανισμό έχουμε αυξημένη συγκέντρωση σακχάρου στο αίμα.
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι μία ασθένεια που συνδέεται με την λήψη κακών και ανθυγιεινών τροφών,αυτός είναι και ο λόγος που συνήθως παρατηρείται σε παχύσαρκους και σε άτομα με μειωμένη σωματική δραστηριότητα.
Η αύξηση του σωματικού βάρους ασκεί μεγάλη πίεση στην καρδιά με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος για την εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας.
Παράλληλα με την αύξηση του βάρους οι ορμόνες δεν λειτουργούν σωστά και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αντίσταση στην ινσουλίνη.
Στους διαβητικούς ασθενείς αρχικά προτείνεται απώλεια βάρους με την οποία επιτυγχάνεται η διατήρηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα και ταυτόχρονα μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος για την εμφάνιση στεφανιαίας νόσου.
Τα παχύσαρκα άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν στεφανιαία νόσο.
Η κατάλληλη δίαιτα είναι καθοριστικό κομμάτι στην αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη.
Για να επιτύχουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα θα πρέπει να προσαρμόσουμε την διατροφή του διαβητικού ασθενή ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του.
Η διατροφή ενός διαβητικού ασθενούς πρέπει απαραίτητα:
- Να καλύπτει τις ανάγκες του ατόμου σε ενέργεια.
- Να περιλαμβάνει την κατάλληλη αναλογία υδατανθράκων χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη(φρούτα,λαχανικά,δημητριακά ολικής αλέσεως όσπρια).
- Να περιέχει χαμηλά ποσοστά λίπους ιδιαίτερα κορεσμένου.
- Να είναι πλούσια σε Ω3 λιπαρά οξέα ( περιέχονται σε ψάρια, λιναρόσπορο, καρύδια).
- Να περιέχει περιορισμένη ποσότητα αλατιού ειδικά στα άτομα που πάσχουν από υπέρταση, η οποία συνηθίζεται να συνυπάρχει με την παχυσαρκία και με τον σακχαρώδη διαβήτη.
- Να είναι περιορισμένη ως προς την κατανάλωση αλκοόλ το οποίο αυξάνει τα λιπίδια στο αίμα και μειώνει την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.
- Να είναι πλούσια σε φυτικές ίνες,διαλυτές και αδιάλυτες. Οι διαλυτές φυτικές ίνες ωφελούν περισσότερο τους διαβητικούς διότι η κατανάλωση τους δημιουργεί χαμηλότερα ποσοστά σακχάρου στο αίμα.
Επίσης δρουν αποτελεσματικά στην μείωση της LDL χοληστερόλης.
Διαλυτές φυτικές ίνες περιέχουν: η βρώμη,η μπανάνα,το ρύζι,το κριθαράκι, το αβοκάντο, τα φασόλια και ο αρακάς.
Αδιάλυτες φυτικές ίνες περιέχουν:
τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα ωμά λαχανικά,
το καλαμπόκι, οι ξηροί καρποί και οι φλούδες των φρούτων.
ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ για τα διαβητικά άτομα είναι η λήψη μικρών και συχνών γευμάτων(5-6γεύματα την ημέρα) τα οποια συμβάλλουν στην διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
Επιπρόσθετα όπως προκύπτει από σειρά ερευνών τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση της συγκέντρωσης των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό. Επομένως η κατανάλωση αντιοξειδωτικών ουσιών είναι απαραίτητη για τον οργανισμό.
Τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά είναι: η ντομάτα, το καρότο, οι πιπεριές (κόκκινη, πορτοκαλί, κίτρινη), το βερίκοκο, το μπρόκολο, το πεπόνι, η ρίγανη και η πάπρικα.
Όσο πιο έντονο είναι το χρώμα των φρούτων και των λαχανικών τόσο πιο πλούσια είναι σε αντιοξειδωτικά!
Τέλος οι διαβητικοί ασθενείς θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση:
- Επεξεργασμένων αμυλούχων τροφίμων όπως είναι το άσπρο ρύζι και οτιδήποτε παράγεται από άσπρο αλεύρι
- Γλυκών
- Τηγανιτων γευμάτων διότι περιέχουν μεγάλες ποσότητες κορεσμενου λίπους
- Συσκευασμένων σνακ τα οποία περιέχουν trans λιπαρά
- Αναψυκτικών,αλκοολούχων ποτών και χυμών φρούτων.